Κάθε φορά που φεύγω από τη Θεσσαλονίκη σκέφτομαι τα ίδια. Εκείνα που ρίζωσαν βαθιά στα μέσα μου: την πόλη, τους ανθρώπους, το χρόνο.Κάθε τι έχει τη δικιά του μυρωδιά. Σαν ένας κήπος γεμάτος αλλιώτικα λουλούδια. Και κάθε «λουλούδι» έχει τη δικιά του ομορφιά. Τίποτε δεν είναι ίδιο.Η νυκτερινή εξόρμηση στα Κάστρα, τα γέλια στο Επταπύργιο, οι συναυλίες στα ανοιχτά θέατρα… όλα σου θυμίζουν καλοκαίρι…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Τα χάλια της Θεσσαλονίκης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
Διαδώστε αυτό το άρθρο σε άλλα sites: